Að hitta ásvini um hátíð Frelsarans.

Alltaf er gaman að sjá bróðir sinn einstaka sinnum. Ég hlakka til að sjá hann aftur í kringum hátíð Frelsarans. Gott er að vita að vegna grundvöllin sem hann hefur í trú sinni að þá á hann betur með að þola og takast á við allt sem á gengur í lífi hans. Eftir svo sem eitt ár er Trausti búinn að taka út dóm sinn og fangavist en um leið er hann einnig búinn að umvefja nokkra einstaklinga innan rimlanna enda margir taugaveiklaðir við að sitja inni til langs tíma. Oftar en einu sinni þegar ég sæki hann í dagsfríið að þá hefur einhver fanginn reynt að klára líf sitt. Þá minnist maður umræðunnar um geðlæknanna og sálfræðinganna sem vinna í þágu fangelsisins. Ég hvet þá eindregið að vinna árangursríkt starf innan fangelsismúranna þó svo að þar inni sitja margir mjög erfiðir einstaklingar.
Það mætti einnig lagfæra hjá föngunum matinn sem þeir fá í bökkum. Hann mætti verða fjölhæfari og salti kryddaðri því að ekki getur refsinging verið fólgin í matarvalinu þó svo að það örli frá því í eldri tíð þegar "troðið var í andilit ómaganna" eins og segir í blaði Lh hesta í nóvember síðastliðnum:

"Árið 1808 gekk Magnús Stephensen dómstjóri og mælti opinberlega með hrossakjötsáti og gerði einnig um það tillögur. Þær miðuðu aðallega að því að „troða” hrossakjötinu í fanga og ómaga, en einnig vildi Magnús vekja athygli almennings á því. Á þessum tíma voru harðindi á Íslandi og siglingateppa en þrátt fyrir það mæltust þessar hugmyndir illa fyrir og uppskar hann fyrirlitningu.Óbeit á hrossakjöti lifði fram eftir 19. öldinni og jafnvel lengur." (Lh hestar 13. nóv. 2007)

Guð blessi ykkur, Hörður.