Hestarnir mínir

28. desember 2007

21:35

Nú er maður búinn að taka inn hrossinn í hesthúsið nema eitt sem gengur úti í vetur. Þau voru ánægð með að það sjálf að vera komin í betra hey og laus við endalaust rigningaveður. Í dag tókum við allt í húsinu og létum læknisskoða. Þetta er viss passi á hverju ári þegar tekið er inn í hús. Lús og ormhreinsa, skaufhreinsa og tannraspa alla reiðhestana og einnig trippin. Þau berjast um þegar þuklað er á viðkvæmum stöðum. Tveir hestarnir mínir voru með skaufan límdann inni í skaufhúsinu. Þá míga þeir á sig og hvaðeina. Núna eru þeir sallaánægðir og maula í sig heyið með vel þrifin tippin. Þeir hljóta með aukinni vellíðan að þakka manni svo fyrir á sinn hátt. Adam er með úlftennur svo að ég verð að fylgjast vel með honum svo að hann særi ekki tunguna sína þegar verið er að stinga upp í hann beislisbúnaðinn en hann er á tamningaaldri. Hestarnir voru ekki hrifnir að koma til dýralæknisins og það minnti helst á þegar maður fer til tannlæknisins og bíður í biðstofunni og heyrir tannborana hvína inni á læknastofunni. Maður þurfti að standa hjá þeim eins og gert er við litlu krakkana þegar verið er að klippa þá í fyrsta eða annað sinnið. Einhvernvegin finna þeir traust tilfinningu hjá húsbóndanum og það sannar sig að þeir þekkja mann. En þótt þeir þekkja mann að þá eru þeir sumir samt ekkert alltaf viljugir að láta taka sig. Vilja vera varir um sig og teygja sig eftir molanum óhræddir við mann en hugsa sem svo "ég á mig sjálft".

Það er ósköp gott að vera komin með reiðhestana í hús og nú hefst sú tíð að maður ríður út og þjálfar. Þetta róar mann og það er gott.

Með kveðju, Hörður.

Predikarinn

Elskum, hötum ekki.


En svo hefur það oftar en einusinni gerst að maður hefur kastað perlum fyrir svín. "Vinir" hafa logið að manni, frekjast, reynt að hagnast eða komast ofan í vasann hjá manni. Lyft sér upp á manns kostnað og jafnvel öskrað á mann. Mælt vináttuna eftir getu á að segja brandara, elt mann á röndum, dregið mann á asnaeyrum og hlegið sigrihrósandi jafnvel til þess að fullkomna hræsnina. Aðrir eru fámælgir þar til að maður hittir á áhugasviðið, nískir, ofbeldishneigðir og jafnvel rasistar og hættulegir. Þeir geta verið kappsamir um það sem skiptir ekki máli, bitrir og jafnvel niðrandi og gefa skít í náungann en sjálfir uppveðraðir og hróðugir, hrokafullir og hávaðasamir. Maður hefur séð manngreinarálit í "vináttu" við aðra og líka gróðarhyggju. Ég hef séð jafnvel svikafléttur. Ég hef fengið að sjá hvernig smeðjulegir hafa náð að nofæra sér aðra eins og mig. Ég hef séð tilfinningleysi og hatur.


Ég hef oftast verið gríðarlega þunnur að því leiti að "vilja" verað góður, ég hef reynt að vera auðsveipur, vingjarnlegur, tilbúinn til þess að leysa úr flækjum, lýta upp til aðra, gefa af mér, opna budduna, hlæja með hlæjendum, hlusta, hlaupa í sjoppu fyrir aðra, lána frá mér, þola frekjur, fyrirgefa afbrot gegn mér, láta teygja mig og toga, láta aðra græða frekar en tapa, hjálpa peninglitlum, gefa af tíma mínum, gefa gleðisprautu, skemmta skrattanum í náunganum o.s.frv. o.frv.


Nú en síðan kíkjum við í Biblíuna og skoðum hvernig þetta ætti allt saman að vera. Það er nú svo sem svipaðar lýsingar til þar því ekkert er nýtt undir sólinni eins og skrifað er í Predikaranum. Maður reyndar nemur þar úr bóklestri svipað og maður hefur hér að ofan úr sinni eigin reynslusögu. Þó það sé rétt að maður eigi að leyfa Frelsaranum að leiða sig í gegnum lífið að þá þarf maður að læra að forðast það að láta menn niðurtroða perlum okkar eins og svín en þess í stað ávíta menn. En annars gjarnan opnið Biblíuna og lesið Orðskviðina ég mæli með því. Framhald síðar.


Með kveðju Hörður.

Að hitta ásvini um hátíð Frelsarans.

Alltaf er gaman að sjá bróðir sinn einstaka sinnum. Ég hlakka til að sjá hann aftur í kringum hátíð Frelsarans. Gott er að vita að vegna grundvöllin sem hann hefur í trú sinni að þá á hann betur með að þola og takast á við allt sem á gengur í lífi hans. Eftir svo sem eitt ár er Trausti búinn að taka út dóm sinn og fangavist en um leið er hann einnig búinn að umvefja nokkra einstaklinga innan rimlanna enda margir taugaveiklaðir við að sitja inni til langs tíma. Oftar en einu sinni þegar ég sæki hann í dagsfríið að þá hefur einhver fanginn reynt að klára líf sitt. Þá minnist maður umræðunnar um geðlæknanna og sálfræðinganna sem vinna í þágu fangelsisins. Ég hvet þá eindregið að vinna árangursríkt starf innan fangelsismúranna þó svo að þar inni sitja margir mjög erfiðir einstaklingar.
Það mætti einnig lagfæra hjá föngunum matinn sem þeir fá í bökkum. Hann mætti verða fjölhæfari og salti kryddaðri því að ekki getur refsinging verið fólgin í matarvalinu þó svo að það örli frá því í eldri tíð þegar "troðið var í andilit ómaganna" eins og segir í blaði Lh hesta í nóvember síðastliðnum:

"Árið 1808 gekk Magnús Stephensen dómstjóri og mælti opinberlega með hrossakjötsáti og gerði einnig um það tillögur. Þær miðuðu aðallega að því að „troða” hrossakjötinu í fanga og ómaga, en einnig vildi Magnús vekja athygli almennings á því. Á þessum tíma voru harðindi á Íslandi og siglingateppa en þrátt fyrir það mæltust þessar hugmyndir illa fyrir og uppskar hann fyrirlitningu.Óbeit á hrossakjöti lifði fram eftir 19. öldinni og jafnvel lengur." (Lh hestar 13. nóv. 2007)

Guð blessi ykkur, Hörður.

Árið 2007 sem er að líða

Árið sem er að líða

Sæl öllsömun sem kíkja hingað. Nú er senn þessu ári að ljúka þ.e. árið 2007. Vinir koma og vinir fara. Það má nú segja að árið hafi verið stormasamt hjá mér. Margt á daga drifið sem ég mundi ekki hafa valið mér sjálfur en síðan hefur raknað úr því mörgu. Það er hætt á því að maður taki út þroska við átök sem eru að baki enda vex grænn gróður í skugga ekki satt og ávaxtalaus jurt er visnandi jurt, svo að hún þarf haust. Svo að allt verkar til góðs fyrir þá sem Guð elska eins og Heilaga Ritningin vísar til í Rómverjabréfi 8:28. Það góða vil ég draga fram og það er að núna er maður loks að jafna sig eftir langa fjarveru frá nærveru Guðs og á nýju ári vona ég eftir að leggja sjálfan mig enn meir að mörkum fram fyrir altari Drottins. Ég var ekki að segja að Guð hafi ekki verið nálægt mér heldur að ég hafi ekki nálægt mig nóg að honum. Þetta tekst aðeins með því að gefa Drottni af tíma sínum. Vinir hafa gengið af brautinni og það er eins og það sviðni í kringum þá. Ekki er hægt annað en að biðja fyrir þeim því að von er að þeir komi aftur úr skugganum og með ávöxt á greinum sínum. Höldum áfram að temja okkur til góðra verka og heilsa hver öðrum með hlýju og virðingu. Gleymum ekki Orðskv. 17:17 "Vinur lætur aldrei af vináttu sinni, í andstreymi reynist hann sem bróðir." (Biblíuútgáfa 2007). með kv. Hörður.